Wie ben ik?

Ik ben psycholoog. Moeder van 3 volwassen kinderen. Gescheiden vrouw. Vriendin van een hele leuke man.  Buitenmens. Dochter. Vegetariër. Yogini. Meditatie teacher. Ik vervul deze rollen met ongelooflijk veel liefde en dankbaarheid en soms met weerstand of pijn, maar in de kern ben ik niets van dat al.

Na jaren van studie, training en beoefening identificeer ik me steeds minder met al die verschillende rollen. Aanvankelijk nam ik alles wat ik meemaakte in mijn leven uiterst serieus en persoonlijk. En precies die aspecten zorgden ervoor dat ik mezelf steeds opnieuw klemzette: wanneer het niet goed ging met een van mijn kinderen voelde het alsof ík faalde. Toen mijn huwelijk na 20 jaar samenzijn strandde voelde ík me intens schuldig en als ik pijn had of ziek was vond ík mezelf zwak en een slappeling.

Inmiddels kan ik steeds beter voelen dat ik niet ben wat ik doe, of wat er door mij heen beweegt. Ik ben niet mijn gevoelens, niet mijn gedachten, noch de sensaties die ik in mijn lichaam ervaar. Wat ik dan wel ben laat zich lastig in woorden vatten. Het is zelfs geen ervaring die je vast kunt grijpen, alhoewel je er wel een glimp van kunt ervaren.