Er huist iets in mijn hart
Ik probeerde het aanvankelijk te negeren
deed alsof ik niet iets onbestendigs voelde (wat niet waar was)
Maar zoals dat altijd gaat -een oeroude natuurwet-
Als er zaken zijn die ik niet wil aankijken
Toont het universum zich van haar creatiefste kant
Het begon met onrust. Nog een kop koffie. Een ommetje (naar de keuken en terug. Op zoek naar chocola). Te lang op mijn telefoon.
Oude beelden die zich ongevraagd aan me opdringen.
Warme herinneringen die zich ontvouwen als zeurende kiespijn. Maar dan overal.
Met een naar rauw randje
Het beweegt zich heen en weer
Tussen hart en keel. Doet soms mijn buik aan.
Maakt mijn ogen zacht en vochtig
Acht jaar geleden was het er voor het eerst
Van de een op de andere dag
Was ik de helft van de week een moeder-zonder-kinderen
Althans, in de fysieke werkelijkheid voelde dat een tijdje zo
Het was net of een deel van mij was weggerukt
Wat een groot gapend gat achterliet
Ondraaglijk
Maar ik droeg het
Elke dag weer
En elke dag vulde het gat zich een piepklein beetje meer
Met leven
Met liefde
Ze vliegen uit, mijn kuikens
En ik mag ze langzaamaan gaan loslaten (terwijl er nooit iets is geweest om vast te houden…)
Een voor een verlaten ze het nest
Vol vertrouwen
En ik vertrouw mee
Er huist iets in mijn hart
En het is goed
Het is meer dan goed
Het is Liefde
